Saturday, 21 May 2016

Travelogue Umrah Part IX - Journey Of A Lifetime


... with team of a lifetime ...



Dari kecik aku cemburu dengan kawan-kawan yang selalu bercuti dengan family kat oversea. Pi London, US, keliling dunia. Tapi, pada hari tu, aku rasa aku manusia paling beruntung dalam dunia. Satu perjalanan paling indah dalam hidup aku dengan Papito dan Mamita.

Allahu Akbar. Allahu Akbar. Allahu Akbar. 

Aku kata kat Papito dengan Mamita, selama ni tengok atas sejadah ja, hari tu aku boleh tawaf keliling, boleh bau wanginya Kaabah & Makam Nabi Ibrahim, boleh nampak Hajarul Aswad dan paling aku happy sekali - boleh solat betui-betui depan Kaabah.

Alhamdulillah, Thank you Ya Allah. Thank you Papito & Mamita.




Masa sampai ternganga-nganga aku tengok Menara Jam. Ni view aku hari-hari menuju ke Masjidil Haram.


Masjidil Haram view. Aku masuk ikut King Fahd Gate. Allah mudahkan jalan untuk kami buat umrah. Kalau ikut gate ni, terus menuju ke Mataf Piazza (tempat melaksanakan tawaf). Kami sampai hotel pukui 10.30 malam. 11.45 malam Ustaz dah suruh standby kat bawah untuk selesaikan umrah, sebab semua orang pun dah dalam ihram, lagi cepat selesai lagi baguih. Kalau tidak, lagi lama hampa dalam ihram, lagi macam-macam hampa buat, lagi macam-macam hampa kena dam. Macam tu lah. Jarak hotel ke Masjid dalam 750m. Jauh la sikit. Kan aku kata turun ikut poket Papito? Hahahahah tapi takpa, lagi jauh jalan, lagi aku suka.



Pemandangan dalam Masjidil Haram menuju ke Mataf.







First time aku nampak Kaabah, aku blank. Totally. Kepala aku taktau nak zikir apa, baca apa. Aku dok habaq Mamita 'Ma, nak baca apa? Ma, blank, Ma, Ma.' hahahahhaa dia nampak aku gelabah teruk kot.

'Baca Robbana Atina, baca hat tu.' 

Terus terang aku cakap, mana-mana group lalu sebelah, yang baca kuat, apa yang depa baca yang tu aku sauk hahahahahahaha. 

Cuma satu ja bila kita tawaf ni. Geng Turki dengan Indonesia, depa punya semangat berkumpulan begitu kuat. Membaca dan merempuh dengan kuat. Sampai aku kata kat Mamita - beware of the Turks hahahaha. Dengaq dari jauh ja aku dah standby bisik kat Mamita 'Tentera Abrahah dok mai.' Sengai jugak la badan dok kena rempuh. Tapi bak kata Papito - 'marah macam mana pun jangan keluaq kot mulut. Jangan kata apa.' Dia tau kot dalam hati aku dok membuak-buak macam bunga kobis hahahahahahhaa.






Selesai tawaf, kami solat sunat. Alhamdulillah dapat solat depan Multazam. Everytime lepaih tawaf pun Allah permudah bagi peluang solat di situ.

Lepaih tu prepare mental dan fizikal buat sai'e. Masa tu dah pukui 1 pagi. Hahahahaha. Aku dok imagine tempat sai'e tu macam jalan landai dan berjarak dekat. Tapi rupanya end to end (Safa ke Marwah vice versa) adalah sedikit berbukit. Jarak 450 meter lebih kurang. Kali 7. Adalah dalam 3.15 km.

Pada aku sai'e lagi mencabar. Hahahaha sebab jalan berbumbung lepaih tu landai dan hampa pandang ke depan ja. Plus kena berhati-hati sebab ada yang tak berlari-lari anak seperti yang disunatkan, depa sprint hahahahahaha. Aku follow rapat belakang Papito & Mamita sambil dok memantau Mak Ngah jugak. Nampak dak kerja bodyguard aku dok buat?

Alhamdulillah selesai umrah pukui 3 pagi. Balik aku rasa macam jalan atas awan hahahaha. Lepaih tu isoknya konon nak mangkit Subuh. Emphhhhhhhh.. 'Qada'an'. Hahahahahahha. Dugaan tu datang dalam pelbagai bentuk kan?



View luaq Masjidil Haram waktu petang menuju Maghrib. 


Satu dunia ada kat sini.



Kat Dataran ni kami selalu solat, sebab kat Mekah kena sampai sejam awai sebelum masuk waktu, kalau tidak depa tutup banyak jalan & kena jalan lebih jauh, lepaih tu depa tak bagi masuk Masjid dah. Ini view menjelang Maghrib. Sana masuk waktu Maghrib pukui 6.05pm macam tu. Berangin syok ja. Tepi-tepi ni ada ayaq Zamzam. Free flow. Seronok sungguh aku rasa. Cakap macam ayam itik pun takpa. Pakat-pakat paham pi. 



Friday, 20 May 2016

Travelogue Umrah Part VIII - The Main Mission


Usai di Madinah, kami teruskan kepada tujuan utama perjalanan kali ni. Ceywah hahaha seriouslah sapa nak amik aku jadi pengacara Majalah Tiga? Dulu aku pernah buat dah hahahahahaha *tembak diri sendiri*

Kami bertolak hari Jumaat. Haritu solat Jumaat di Masjid. Ada solat jenazah right after, tapi Subhanallah, masa dok solat jenazah tu angin tiup rasa sejuk dan mendamaikan. Tak pernah lagi aku experienced suasana macam tu. Untungnya Ya Allah meninggal hari Jumaat di Tanah Haram.

Aku tolong Papito bawak beg ke bas, sebab Mamita takleh tengok bag banyak nanti dia pening hahaha. Sebelum tinggalkan Madinah, kami ucap selamat tinggal pada Rasulullah S.A.W. Aku lambai-lambai kat area Masjid, pergh feel dia, syahdu weh. Taktau nak habaq macam mana. Dalam hati ni berteraboq rasa, panjang umoq lagi ka aku nak mai lagi dengan parents, ada peluang lagi ka kami. Masa lambai tu aku rasa macam Nabi dok nampak aku lambai dia. Haaaa. Tapi rasa sedih, sayang, kasih kat Nabi tu aku taktau nak habaq. Nanti hampa pi ok? Rasa sendiri.


Masa balik baru lalu kawasan perkuburan Baqi'. Besaq betui area ni. Yang kubah hijau tu area rumah Rasulullah S.A.W.











Gambaq-gambaq ataih ni adalah part of the journey menuju ke Masjid Bir Ali untuk bermiqat. Sepanjang perjalanan nak keluaq Tanah Haram, ini lah dia pemandangannya sebelum bukit bukau gunung ganang dan batu batan for the next five hours.



Kawasan dalam Masjid Bir Ali. Dalam Masjid aku tak amik sebab aku rasa aku kena fokus dengan benda yang aku nak buat hahahah telefon ni kan sentiasa melalaikan. Tapi masa aku solat kat sini, aku dok kat hujung sekali, sebelah aku ada kucing dok makan biskut hahahah comey gila. Masa aku solat dia dok gesel-gesel kat kaki. Nasib baik aku nak pi buat umrah, kalau tidak aku dah boh dalam kotak bawak balik mai bela.


Masa jalan nak ke bas. Papito suruh aku amik gambaq dia tegoq depa ni. Dia kata 'depa ni tadi dok ajak makan, ni nak lalu balik tengok depa nak ajak lagi dak.' Bila dia lalu depa tu tak langut pun kat dia hahahahhahahaa kesian telan ayaq lioq tengok orang makan nasik Arab.

Masuk dalam bas, niat ihram, and the journey began.


Thursday, 19 May 2016

Travelogue Umrah Part VII - The Visit


The next day ada ziarah luar. Maksudnya melawat kawasan-kawasan bersejarah di sekitar Madinah. Mutawif kami, Ustaz Rahmat ni baguih betui, dia orang Indonesia, umoq muda setahun dari aku. Dia jenis jaga jemaah, tak marah-marah, begitu penyabar. Dok talbiah dari awai kami sampai, Mamita dok buat berkenan. Hahahahaha. Tapi sorry Mom, aku yang muda bulan dari aku pun aku dah susah, apatah lagi main tahun. Hahahaha. Buat pasai.

So perjalanan bermula lepas breakfast, around 7.45 pagi macam tu. Bila lalu luaq Kota Madinah tu baru aku nampak, sebenaqnya kawasan kat Masjid ja nampak macam betui-betui developed. Kalau dah jauh tu tak berapa nak ada bangunan tinggi dah. Aku dok usha kedai kebab ja hahahahaha.


Pemandangan Masjid Nabawi dari sudut lain. Masa ni dalam bas. Aku rasa ni dekat Hilton Madinah. Memang turun-turun tu teruih pintu Masjid. Kalau turun ikut pintu poket Papito, jauh sikit hahahahah. 


First stop - Masjid Quba'. Ikut hadis oleh Imam Al Bukhari, Rasulullah S.A.W selalu ke Masjid Quba' pada hari Sabtu. 


Rasulullah S.A.W bersabda - Sesiapa yang berwuduk di rumahnya, kemudian pergi ke Masjid Quba' untuk bersolat, akan diberi ganjaran pahala sama seperti pahala menunaikan umrah.

Allah.. Takkan takmau? 



Keadaan tingkat atas. Kalau hampa pi, naik la tingkat atas. Sebab orang dok bersesak kat tingkat bawah padahai kat atas ni kosong seluas alam. Seronoknya rasa dok kat sini. Sejuk ja. Rasa macam nak duduk takmau keluaq. One thing about these places, hampa akan rasa tenang setenang-tenangnya. Tak pikiaq dunia sangat. And one thing for sure untuk aku, aku nilai balik segala benda yang keduniaan ni. Buat apa kita nak terlalu kejaq dunia, jauh lagi semangat dari kita nak kejaq akhirat. Ah pandai-pandai la hampa pikiaq. Hampa dah besaq hahahaha.

Cuma aku nak pesan, turun tangga ni jangan berebut pasai tangga dia kecik. Lima lanes nak jadi dua. Dua pun satu naik, satu turun. Lagi sekali, pandai-pandai la hampa hahahaa.



Aku tak ingat nak Masjid apa. Tapi ini dalam perjalanan untuk ke destinasi seterusnya. Wah dah macam Majalah Tiga hahaha.


Presenting to you, Jabal Uhud. Bukit yang dijanjikan di syurga. 



Jabal Uhud ni panjang dia 5km. Haaa memang besaq, memang panjang, memang majestic. Angin pun kuat masa kat sini. Nak panjat ke area tu, aku taktau, boleh kot. Tapi Mamita awai-awai tak bagi aku lasak kat sana -___- 





Lembah gunung ni saksi Perang Uhud - perang besaq antara pejuang Islam dan kaum kafir Quraisy. Dalam perang ni, 70 pejuang Islam mati syahid, termasuk bapa saudara Nabi - Hamzah Bin Abdul Mutalib (yang digelar Singa Allah). Gambaq atas ni adalah kawasan makam para syuhada', termasuk makam Hamzah. Tapi takda tanda, takda nama. Ada satu yang ditanda dengan bata-bata yang disusun. Aku pun takleh nak habaq makam tu macam mana, nanti hampa pi ok? hahahaha. Keliling makam ni ada pagaq besi tinggi. 


Aku terinspirasi dengan gaya Rozita Che Wan bila dia buat umrah dulu dengan baru ni. But instead, aku nampak macam Jar Jar Binks with a bloated stomach. -_____________-  hahahahahahahahahah kensel kensel.



Last sekali, melawat ladang kurma. Ni view dalam bangunan. Aku bab-bab membeli ni bila sampai Madinah / Mekah, aku tak berapa menggila. Taktau pasaipa, tapi aku bersyukur hahahah. Masuk dalam ni tengok orang pakai dok membeli kurma kalau boleh nak cakuk kedai kat bas. Takpa la depa beli bagi adik beradik kot hahahaha takpa depa tak buat salah pun. Mamita pun tak beli banyak sangat kat sini kecuali kurma Ajwa dalam sekilo dengan coklat sikit. 


Wal fadang fasirun, tak ada dudil pokok kayu we, panas sutari kuk! Wal kurma, nak buka puasawun kehabisanlullazi..

Tu ja skrip dalam kepala aku masa kat ladang kurma ni hahahaha. Lepas habis melawat sini, mutawif bawak pi pasar kurma, Kat situ hampa menggila la beli, harga lebih kurang ja. Tapi kena jaga la, pak Arab ni awai harga lain, di hujung cerita harga lain. Hampa kena konsisten. Eh tapi la ni pun Arab tak banyak sangat, Bangladesh ja dok meniaga. Tapi depa suka orang Malaysia. So work your charms people hahahahaha.



Syok pakai niqab ni. Balik haritu macam nak continue pakai, tapi hidung aku kan tak manchong, kain dok melurut jatuh nampak hidung. Hampeh. Dah tu takkan aku nak pi buat rawatan mancung hidung pulak?


Wednesday, 18 May 2016

Travelogue Umrah Part VI - Raudhah

Teruk sangat ni dah macam sebulan sekali update. Aku takut jadi setahun sekali ja hahahaha.

Ok kat mana last haritu? Dah sampai Madinah kan? hahaha ok terus terang aku cakap, Madinah is the greatest place on earth. According to me. Sebab Rasulullah S.A.W di situ, jadi bila hampa pi tu, rasa macam welcomed, rasa macam Rasulullah dok ada and tengok apa kita buat kat situ. Cuaca pun sejuk, sedap ja. Cuma prepare krim / lotion la. Sebab bila sejuk kulit jadi kering. Aku rilek lagi hari pertama, hari kedua kulit kaki aku takleh kena seluaq langsung, rasa macam kena siat hahahaha. Masa tu aku pikiaq pi dahhh ni dugaan aku kat sini dahh. Lepaih sapu, Alhamdulillah ok. 

Mai aku nak cerita pasai Raudhah. Demi Allah aku ni memang jahil. Aku tau Raudhah tu taman syurga, tapi yang bengongnya dulu aku ingat bila nama taman ni kena ada pokok bunga hahahahahaa. Ishhh... Ya Allah ampunkan la dosa-dosa aku dan pandaikanlah aku. Hahahaha. Yang rapat dengan aku pakat cerita la Raudhah ni macam mana, nak doa apa, ada berapa tiang etc. Baru la aku paham hahaha.

Untuk jemaah pompuan, ada masa dia. So ustazah bawak kami pi pagi. Dengaq taklimat, then by 8.15 gerak menuju ke Masjid. Jemaah semua pilih untuk masuk sebagai last group, supaya ada masa sikit untuk solat sunat dan berdoa. Sebab depa akan tutup around pukui 10 pagi. Masa sampai, ada raaaaaaaaaaaaaaaamai jemaah pompuan esp daripada Indonesia yang dok tunggu turn. Aku dah rasa kelabu dah. Sebab dok tengok jam. Aku kan kalut like that hahahaha. Dalam dok tunggu tu, Mak Ngah sejuk ja bisik kat aku 'bilik ayaq dekat dak? Mak Ngah terkentut pulak.' Bahahahahaha aku angkat tangan surrender 'sorry Mak Ngah, tempat lain ok lagi nak teman, ini kalau kita keluaq, tak mendapat dah.' Aku sua spray ayaq ja. hahahahah harap amik tindakan. hahahaha. 


Dia ada macam banyak pit stop sebelum boleh masuk. So kami duduk dalam group, berdoa pada Allah S.W.T supaya dipermudahkan urusan nak masuk ke Raudhah ni. Gambaq atas ni pit stop terakhir sebelum Raudhah. Nampak kubah hijau? Situ la makan Rasulullah S.A.W dan dua sahabat Khalifah Abu Bakar As-Siddik r.a dan Khalifah Ummar Bin Khattab r.a. 


Kat situ jugak rumah masa Rasulullah S.A.W hidup. Banyak aku nak cerita, tapi yang paling aku suka dan ingat pasai kisah pokok kurma menangis. Hampa baca kat sini.

Terkesan aku.



Ni masa dok berjalan nak masuk. Perasaan masa tu bercampoq, berteraboq, semua yang oq oq kat belakang hahahaha. Sebelah kiri gambaq sebenaqnya adalah Makam Nabi, tapi sebab side perempuan, depa tutup dengan rak Al-Quran. Aku cukup teruja masa ni. Teruja nak masuk Raudhah satu, teruja kena tolak pun ya jugak.


Aku tak banyak amik gambaq sangat. Sebab aku pikiaq masa aku ada ni baik aku solat, doa, zikir. Malaih aku nak selfie, sebab aku malu. hahahaha. Dalam hati pikiaq Rasulullah S.A.W dok perati perangai sorang-sorang. Tapi orang yang paling happy adalah Mamita. Pasai masa dia pi haji dulu dia takdan nak masuk Raudhah, dia cerita banyak kali dia try, tapi maybe masa tu bukan rezeki dia. Dok ulang kata 'mai dengan anak Mamita ni Alhamdulillah dapat rasa masuk Raudhah.' *lori bawang dok bagi signal nak masuk lane ni*


Taman syurga. Nampak macam tak ramai kan? Tapi percayalah. Ada masa aku rasa macam kaki aku tak pijak carpet pun sebab dok bersesak. Ingatkan jemaah Malaysia (kami) ja yang last, rupanya ada satu group Indonesia ikut sekali. Ikut tu takpa, tapi depa punya tolak Ya Allah. Ustazah kata masuk Raudhah ja terus solat, solat selagi boleh, doa, zikir. Kalau ada peluang, tukaq tempat solat. Kawasan Raudhah ni pakai carpet hijau. Kalau hampa nampak dalam gambaq atas, dekat exit sign tu, belakang sign tu la Mimbar. Cuma aku tak sure memang perempuan tak boleh masuk ka macam mana. Atau mungkin depa dah tutup sikit-sikit sebab dah nak prepare untuk Zohor. 

Tips : 

1. Masuk ja Raudhah terus solat, jangan dok tertinjau-tinjau, nanti kena halau. So selagi kita ni tak menghalang orang lain untuk beribadat jugak, kita pun continue sampai memang kita dah kena keluaq hahahaha. 

2. Bila dah nak keluaq sangat dari area tu baru la amik gambaq, itu pun kalau boleh takyah la selfie teruk-teruk. Aku bawak keluaq phone sepuluh saat, snap gambaq Raudhah & Mamita, simpan phone. Tak tengok pun hasil lagu mana. Hahaha nasib baik la ok. Rugi weh, orang lain takda peluang nak masuk, hampa dah boleh masuk, gunalah sepenuhnya peluang tu. Feel dia macam mendulang emas. Either hampa dapat banyak atau sikit, atau hampa dapat kulit siput / batu hahahaha.

Alhamdulillah, thank you Allah.

Lepaih Raudhah kami duduk kat dataran luaq Masjid, mengadap Baqi'. Orang perempuan tidak dibenarkan masuk. Hampa boleh baca pasai perkuburan Baqi' kat sini. Sebab haritu agak panas dan berangin, aku dok bersidai dan terbaring kat carpet dataran. Ya Allah, seronok sungguh rasa. Tiap-tiap waktu pun nak dok Masjid. Boleh dak aku nak pi lagi lepaih tu takmau balik dah? hahahahaha.



Sini kalau waktu lepas solat mesti penuh. Mula-mula ingat ayaq Zamzam, tapi ada orang kata ni ayaq biasa. Zamzam dalam masjid ja. Aku takleh pastikan benda tu. Takpa la, yang penting menghilangkan dahaga, sebab bila minum ni memang kenyang ja rasa hahaha.



Langit hari itu. Rindunya..

Friday, 29 April 2016

Travelogue Umrah Part V - Madinah


First sekali sampai Madinah & lepas check in kami solat jama' sebab sampai dah waktu Asar. Jarak hotel dengan Masjid Nabawi tak jauh sangat dalam 10 minit jalan kaki. Waktu ni dah lebih 24 jam dok berteraboq atas jalan. Dunia ni jangan cakap la bergoyang-goyang aku rasa. 

Waktu masuk Masjid Nabawi tu tenangnya Ya Allah aku rasa. Walaupun matahari terik, tapi berangin. Aku ni memang tak pandai sangat agama, so kalau solat surah aku selalu baca surah Al-Kauthar dengan Al-Ahad. Ish nak kena perelok balik semua.. :( Tapi yang paling aku sebak sekali masa first aku solat jemaah kat sini, Imam baca dua surah ni. Berjurai-jurai ayaq mata turun. Rasa macam being welcomed. Happy gila rasa.

Tiap-tiap waktu insya Allah kami pi masjid. Kecuali ada sekali tu ja aku demam flat tko takleh mangkit aku Subuh kat bilik. Rasa rugi kalau tak pi, sebab aku tiap-tiap hari rindu nak dengaq azan dengan sejuk angin duduk bawah payung-payung gergasi. Sini tiap-tiap waktu ada solat jenazah. Jeles aku. Beruntungnya meninggal di Tanah Haram, beribu orang solat jenazah untuk kita, kebumi kat Baqi'. Mau apa lagi?



Tiap-tiap malam bulan cantik sangat. Ni fav spot aku.


Ni masa Subuh esoknya. Semua pakat mangkit pukui 2 pagi. Timing pening-pening lagi. Beza kan lima jam lambat. Hahahaha. So pukui 3 pagi dah ada kat Masjid. Boleh la masuk dalam & baca quran, solat sunat. Tapi aku ingat, pagi ni lepas settle Subuh semua, aku duduk diam lama. Mamita pegang kepala aku pelan ja. Fuh, ayaq mata macam Hoover Dam pecah ooo. Aku ingat dah dekat enam tujuh tahun aku tak menangis macam tu. Aku peluk Mamita cakap thank you sebab bawak aku mai sini. Ish lori bawang dok bagi signal nak masuk laluan ni. 


Ni view dalam Masjid Nabawi. Pandangan atas. Aku takda la amik banyak sangat gambaq, sebab aku rasa macam nanti ganggu nak buat ibadat. Sikit-sikit dok pegang phone amik gambaq la selfie la. Tak kena kotttt.


Subuh di Madinah. Ni view no filter ok. Diambil dengan iPhone 6. hahahahaha. Ish tapi Subhanallah. View ni memang melekat kat kepala aku sampai hari ni. Tiap-tiap pagi aku tunggu. 

Thursday, 28 April 2016

Travelogue Umrah Part IV - The Journey


Masa sampai tu kan, aku paling takut nak jejak kaki kat tanah. Hahahahahhaa. Banyak dosa kan. Aku takut jejak-jejak ja pitam ka apa. Mati laaa. Cuak nak mampuih tapi aku baca doa banyak-banyak. Alhamdulillah, sampai around 7.05 pagi disambut angin sejuk Jeddah. Turun kapai, naik bas pi terminal. Sebab awai, kira kami antara jemaah yang di depan. Aku beratoq paling depan, Mak Ngah, Mamita, Papito. Immigration depa ni ada angin. Aku rasa serupa ja immigration mana-mana. Ikut mood, kepala angin depa. Tapi takpa, kita sabaq.

Ada dua kaunter kat lane aku. Aku pi dulu, Mak Ngah follow pi yang lagi satu kat depan. Aku bagi salam, nampak officer dia muka mangkit tidoq, baju pun tak button, rambut tak sikat. Aku tunggu, dia nak key in ID dia kat pc kot. dok tekan lapan juta kali tak lepas-lepas. Sambil tekan sambil mengantuk. Dalam hati aku macam bunga kubis membuak-buak nak marah tapi aku tahan hahahahaha. At the same time aku angkat sikit passport tunjuk aku still pegang bagi Mamita & Papito nampak so that depa tak ingat aku ada problem. 

Lepas key in mamat ni mintak passport. Aku bagi. Dia pegang passport aku. Tiga saat lepas tu DIA LENA. Pejam mata pelan-pelan macam baby yang didodoikan. Perghhhhhhh. Hahahahaha Mak Ngah nampak sambil berkata 'LA DIA LENA!' hahahahahahahaha aku taktau nak buat muka macam mana tapi mulut aku ropol la tahan gelak. Aku buat-buat terbatuk kuat, dia terjaga pastu usha aku. Ehhhh dia ni. Aku buat muka macam ada big question mark kat dahi aku dalam cara paling halus. Dia dok sapu-sapu muka, minum ayaq dalam botoi. Perghhhhhhhhhhhhhhh. Dalam lima minit lepas tu dia suruh aku pi kaunter yang Mak Ngah buat. Aku kalih pelan ja kat Mamita & Papito sambil buat isyarat mata putih naik ataih menunjukkan seperti dia lena. Dugaannnn. Perghhhhhh. Takleh ingat aku menda ni.

Dah lepas immigration, amik bag. Mutawif pulak takdak. Aku nak cadang la kat Andalusia, suruh la sorang mutawif kat barisan hadapan, sorang barisan belakang. Pasai bila kami sampai, mutawif takdak, lepas tu suruh cari bas masing-masing. Kalau kat Pudu pun depa bagi platform, ini Jeddah bang. Papito dua kali keluaq pi cari, elok kali kedua dia keluaq, baru mutawif mai kalut-kalut suruh pi kat bas. Phone pun takleh pakai lagi, bayangkan macam mana nak cari Papito. Last sekali? Aku angkut beg-beg yang total beratnya 75 kilo untuk security check pulak. *tepuk-tepuk muscle lengan*

Elok keluaq Papito qrenyih ja. Aku suruh dia belanja ayaq oren sebotoi 8 Riyal hahahaha. Bayaq dam. Satu tips, sampai-sampai takyah kalut tukaq sim lagi. Mahai depa pekena kita kalau kita tak tanya. RM100 untuk 2GB. Tapi bila pasang, sebenaqnya untuk call/sms. Dok sedap melayari internet nah tinggai sekupang hahaha keluaq airport pun dak lagi.

Bila hati pun makin sejuk, naik la bas dengan tenang. Hampa tengok la gambaq-gambaq sepanjang journey aku dari Jeddah ke Madinah ni. Jalan nampak gunung-ganang, pemandangan batu-batan semata.






Ni waktu berenti makan di Wadi Qudaid. Macam RnR. Ada sejarah tempat ni, hampa cari sejarah Wadi Qudaid. Aku dengaq macam 'phwoaaaaaaaa.. tempat ni la?' Lagi seronok kalau hampa baca sirah Rasulullah dulu kalau ada plan nak pi umrah. Lain feel dia. Tu Swift tu buat apa kat situ? hahahahahaha.


Mangkit, lena, mangkit, makan, lena, cari unta, lena.



Aku dengan Papito kerja cari unta ja. Nampak sekumpulan unta kami jadi excited sambil belaga siku-siku. 'Tuuu tuuu unta!' 'Papito tu lagi sekoq!' -______- 

Mamita? Lena. 





 Lepas 5 jam, sampai Kota Madinah. Alhamdulillah.