Wednesday, 8 July 2015
Peti Ais Rosak.
Kalau peti ais kita rosak, mula-mula kita pi perbaik kan?
Lepaih tu kita bersabaq dengan peti ais tu. Lepaih tu peti ais tu rosak lagi. Tapi sebab peti ais tu banyak berjasa kat kita, simpan tempe, simpan daging salai, simpan cheese. Macam-macam. Kita pi perbaik lagi. Jangan kira kos la. Aku bukan orang yang berkira.
Tapi makin lama peti ais tu makin melingkup. Makanan semakin rosak. Dalaman peti ais sudah tidak menarik seperti dahulu. Tak sejuk, berkuap ja. Memang tak menarik.
Hampa buat apa?
Kalau aku, aku buang kat tapak pelupusan sampah.
Tak pun aku bakaq sampai rentung.
Tak marah. Tapi puas hati. No regret.
Tuesday, 7 July 2015
A Story About MakTok.
Disclaimer : Ini adalah catatan emosi yang begitu panjang. Lama tak luah rasa hati.
*Pejamkan mata. Biarkan dibawa kembali ke suatu ruang dan masa*
MakTok ni Mamita kepada Mamita. I am very attached to her since day 1. My days were spent more with her than my own mother.
MakTok nanti tanya,
"Nak tidoq dalam buah labu ka buah tembikai?"
Buah labu - with her.
Buah tembikai - with Mamita.
Jangan tanya pasaipa labu ka tembikai. Sampai harini aku takdak jawapan. Tapi aku mesti pilih labu.
Bila nak tidoq, ada dua kewajipan. Cerita kisah Nabi Adam A.S. dengan garu tengah belakang. La ni kalau aku tidoq bawah ketiak Mamita dia still garu/gosok tengah belakang aku. Cerita Nabi Adam tu dak dah la hahaha nak kena penyepak mintak macam-macam.
MakTok pandai masak. Buku resipi dia berkandaq. Acar buah dia paling sedap. Biskut samperit dia paling sedap. Kek buah dia terpaling sedap. Eh semua la sedap. MakTok ada Midas Touch when it comes to cooking and baking. Mamita said aku turun perangai MakTok suka masak. Well. Hahahahaha.
Macam aku kata, aku spent zaman kecik aku kat Rumah Nenek. Satu tempat yang sangat dekat dalam hati aku. Nala punya luas kawasan rumah tu, nak belajaq bawak kereta dalam area tu pun takdak masalah. Paling aku suka? Panjat pokok moktan, masuk tangkap anak ayam dalam reban/telangkup dalam raga rotan, bagi makan burung merpati, siram pokok orkid, bagi makan ayam, cakaq daun kering. Pokok petai ja aku takdan nak panjat pasai tinggi sangat. TokBa dah buat, kaki retak hahahahah gatai sangat.
Aku cucu MakTok. Ultimate cucu top 1 in the cucu list in the whole wide world hahahahahah hamik. Everyone knows. Apa pun aku dulu. Tapi MakTok tak manja aku dengan barang-barang. Dia ajaq aku macam mana nak survive. Punya kamcing aku dengan MakTok, rambut dia aku gunting, baju kedah dia aku jahit.
MakTok manusia pertama ajaq aku macam mana sabaq turus langit petala ketujuh. Pasai TokBa kan mamak. Hahahahaah mamak ni kepala angin dia lain sikit. MakTok manusia paling sabaq aku pernah jumpa dalam dunia. Second is Mamita. Third aku hahahahaha. Mengamuk TokBa macam mana pun MakTok never retaliated.Dia diam. Thank you MakTok. You taught me really well.Hidup aku hari-hari dengan MakTok sampai aku masuk universiti. Tapi ayat dia paling aku tak suka :
'Nanti kawin mesti MakTok takdan tengok.'
Aku marah. Sungguh-sungguh aku marah.
2001. Papito & Mamita pi haji. Adik sekolah asrama. Tinggai kami empat orang. Aku, TokBa, MakTok dengan CikCah (Adik MakTok oku). Hari-hari MakTok bagi aku dua ringgit duit bekai pi sekolah. I never complained.
Tapi satu hari MakTok sakit perut dia makan ubat gastrik. Malam dia tak sedaq. First time aku naik ambulan bawak dia pi hospital. Seminggu aku tak pi sekolah jaga MakTok. Tapi aku sakit hati tengok doktor sukahati dok cucuk cari urat sampai aku jerit kat depa 'ni orang bukan patung.' Hahahahaah time tu ja kalau hampa nak tengok aku jadi singa. Memang aku jerit ja kat sapa-sapa yang bagi MakTok sakit. Alhamdulillah after a week, she was discharged.
2005.
Satu malam, MakTok mai ketuk bilik aku. Dia habaq dia nak minum nestum. Aku pi bancuh, bagi dia minum. *Oi sapa potong bawang ni!* Lepaih tu aku pi tidoq kat depan. Dalam pukui dua pagi MakTok mai pegang kaki aku, dia habaq dia sejuk. Aku pi teman dia kat bilik. TokBa dok lena kat tepi. Aku selimut dia.
Esok tu MakTok tak buleh bangun. Dia terbaring ja kat katil. *Oih everything is so vivid. Bilangan bawang semakin bertambah* Nasib aku baik masa tu aku dengan adik cuti semester. MakTok takmau pi hospital. Dia nak dok rumah. Mamita pi sekolah. Aku dok rumah masak/bagi mandi/ uruskan MakTok pasai kesian Mamita balik pun dia penat.
Satu hari aku tanya MakTok nak makan apa. Dia kata nak masak pindang. Aku masak. Dia kata sedap. I didn't know it was coming. I didn't see it.
Malam nak tidoq aku teman MakTok tepi katil, aku zikir, baca Yassin. Time aku lena tepi dia, aku sedaq MakTok pegang rambut & kepala aku.
Isok tu MakTok dah makin weak. Dia nak angkat tangan pun tak boleh. Mula-mula aku dengan Adik angkat dia pi pancoq. Aku ingat MakTok kata,
"Mintak maaf la cucu-cucu sayang. MakTok bagi susah."
*sapa dok tembak bawang mai kat muka aku ni??*
Then we decided to just uruskan MakTok kat katil ja. Dia dok pakai baju kedah, aku terpaksa gunting. So aku decide dengan Adik isok tu nak pi cari baju yang ada butang kat depan senang. Adik bawak timba, aku proses dari mula sampai habih. Satu part yang aku tak tahan nak tergelak. MakTok pakai pampers. Masa tu dia makan banyak. Aku habaq kat Adik tunggu kat tepi katil dengan plastik bag. Mangkuk ni penggeli dia dok nak muntah. Bongok hahahahahaha dia pi amik lotion Johnson Baby boh bawah hidung.
Sekali lagi MakTok kata sorry...
I said I wouldn't mind trading my life/take a bullet for you. Anything for you, MakTok. Anything for my nyawa.
Tapi aku realized one thing, masa aku pegang kaki, dia tak respond. Aku garu-garu tapak kaki, senyap. Aku habaq kat Pakcik (adik Mamita), tapi dia kata nanti Isok doktor mai check.
29.5.2005
Pagi tu aku pi kat MakTok macam biasa. Aku perasan mata dia pandang atas. Lama. Tak berkelip. Aku panggil Mamita. Kami dok dua orang dalam bilik. Aku panggil ja 'MakTok, MakTok.'
She responded - 'Ya sayang MakTok..'
Her last words.
Around petang aku habaq Adik dalam lepaih Asaq nak keluaq pi beli kain. Tapi ada orang mai ziarah MakTok so kami dok dapoq siap ayaq/makan. Suddenly TokBa panggil kami dua pi bilik.
Aku... Deng kebas tangan aku nak type. Sama kebas dengan kepala aku la ni.
Aku dan tengok MakTok breathed her last. Aku takleh lupa. Sampai hari ni. Sampai la ni aku dok type ni aku ternampak lagi. She slowly turned pale. Aku kat pintu aku tunjuk ja kat MakTok aku tanya orang dalam bilik
"Pasaipa MakTok macam tu?"
Aku kena sepak dua kali lepas tu.
They decided to letak MakTok dalam bilik aku untuk orang mai ziarah. Aku taktau aku rasa apa. Aku still rasa dia ada, dalam bilik tengah tidoq. She didn't go anywhere.
Tiga bulan aku tak masuk bilik aku. Bukan aku takut. Aku taktau pasaipa.
10 years. The amount of pain tak pernah kurang. Aku takleh move on. Aku takleh accept the fact that she is no longer there, tunggu aku balik kat rumah. Dia bawak separuh aku pi. Separuh lagi kat aku dah mati. Kosong.
Tak sabaq nak balik SP. Nak duduk tepi kuboq sembang dengan MakTok macam selalu. I hope you're doing fine in Heaven. I wish I could hear your voice again. Just once. Allah... Rindunya.. I can't put into words how much I miss you.
Kali ni bukan baling bawang. Depa mai tenyeh bawang sebijik-sebijik kat mata aku.
Al - Fatihah..
*Pejamkan mata. Biarkan dibawa kembali ke suatu ruang dan masa*
MakTok ni Mamita kepada Mamita. I am very attached to her since day 1. My days were spent more with her than my own mother.
MakTok nanti tanya,
"Nak tidoq dalam buah labu ka buah tembikai?"
Buah labu - with her.
Buah tembikai - with Mamita.
Jangan tanya pasaipa labu ka tembikai. Sampai harini aku takdak jawapan. Tapi aku mesti pilih labu.
Bila nak tidoq, ada dua kewajipan. Cerita kisah Nabi Adam A.S. dengan garu tengah belakang. La ni kalau aku tidoq bawah ketiak Mamita dia still garu/gosok tengah belakang aku. Cerita Nabi Adam tu dak dah la hahaha nak kena penyepak mintak macam-macam.
MakTok pandai masak. Buku resipi dia berkandaq. Acar buah dia paling sedap. Biskut samperit dia paling sedap. Kek buah dia terpaling sedap. Eh semua la sedap. MakTok ada Midas Touch when it comes to cooking and baking. Mamita said aku turun perangai MakTok suka masak. Well. Hahahahaha.
Macam aku kata, aku spent zaman kecik aku kat Rumah Nenek. Satu tempat yang sangat dekat dalam hati aku. Nala punya luas kawasan rumah tu, nak belajaq bawak kereta dalam area tu pun takdak masalah. Paling aku suka? Panjat pokok moktan, masuk tangkap anak ayam dalam reban/telangkup dalam raga rotan, bagi makan burung merpati, siram pokok orkid, bagi makan ayam, cakaq daun kering. Pokok petai ja aku takdan nak panjat pasai tinggi sangat. TokBa dah buat, kaki retak hahahahah gatai sangat.
Aku cucu MakTok. Ultimate cucu top 1 in the cucu list in the whole wide world hahahahahah hamik. Everyone knows. Apa pun aku dulu. Tapi MakTok tak manja aku dengan barang-barang. Dia ajaq aku macam mana nak survive. Punya kamcing aku dengan MakTok, rambut dia aku gunting, baju kedah dia aku jahit.
MakTok manusia pertama ajaq aku macam mana sabaq turus langit petala ketujuh. Pasai TokBa kan mamak. Hahahahaah mamak ni kepala angin dia lain sikit. MakTok manusia paling sabaq aku pernah jumpa dalam dunia. Second is Mamita. Third aku hahahahaha. Mengamuk TokBa macam mana pun MakTok never retaliated.Dia diam. Thank you MakTok. You taught me really well.Hidup aku hari-hari dengan MakTok sampai aku masuk universiti. Tapi ayat dia paling aku tak suka :
'Nanti kawin mesti MakTok takdan tengok.'
Aku marah. Sungguh-sungguh aku marah.
2001. Papito & Mamita pi haji. Adik sekolah asrama. Tinggai kami empat orang. Aku, TokBa, MakTok dengan CikCah (Adik MakTok oku). Hari-hari MakTok bagi aku dua ringgit duit bekai pi sekolah. I never complained.
Tapi satu hari MakTok sakit perut dia makan ubat gastrik. Malam dia tak sedaq. First time aku naik ambulan bawak dia pi hospital. Seminggu aku tak pi sekolah jaga MakTok. Tapi aku sakit hati tengok doktor sukahati dok cucuk cari urat sampai aku jerit kat depa 'ni orang bukan patung.' Hahahahaah time tu ja kalau hampa nak tengok aku jadi singa. Memang aku jerit ja kat sapa-sapa yang bagi MakTok sakit. Alhamdulillah after a week, she was discharged.
2005.
Satu malam, MakTok mai ketuk bilik aku. Dia habaq dia nak minum nestum. Aku pi bancuh, bagi dia minum. *Oi sapa potong bawang ni!* Lepaih tu aku pi tidoq kat depan. Dalam pukui dua pagi MakTok mai pegang kaki aku, dia habaq dia sejuk. Aku pi teman dia kat bilik. TokBa dok lena kat tepi. Aku selimut dia.
Esok tu MakTok tak buleh bangun. Dia terbaring ja kat katil. *Oih everything is so vivid. Bilangan bawang semakin bertambah* Nasib aku baik masa tu aku dengan adik cuti semester. MakTok takmau pi hospital. Dia nak dok rumah. Mamita pi sekolah. Aku dok rumah masak/bagi mandi/ uruskan MakTok pasai kesian Mamita balik pun dia penat.
Satu hari aku tanya MakTok nak makan apa. Dia kata nak masak pindang. Aku masak. Dia kata sedap. I didn't know it was coming. I didn't see it.
Malam nak tidoq aku teman MakTok tepi katil, aku zikir, baca Yassin. Time aku lena tepi dia, aku sedaq MakTok pegang rambut & kepala aku.
Isok tu MakTok dah makin weak. Dia nak angkat tangan pun tak boleh. Mula-mula aku dengan Adik angkat dia pi pancoq. Aku ingat MakTok kata,
"Mintak maaf la cucu-cucu sayang. MakTok bagi susah."
*sapa dok tembak bawang mai kat muka aku ni??*
Then we decided to just uruskan MakTok kat katil ja. Dia dok pakai baju kedah, aku terpaksa gunting. So aku decide dengan Adik isok tu nak pi cari baju yang ada butang kat depan senang. Adik bawak timba, aku proses dari mula sampai habih. Satu part yang aku tak tahan nak tergelak. MakTok pakai pampers. Masa tu dia makan banyak. Aku habaq kat Adik tunggu kat tepi katil dengan plastik bag. Mangkuk ni penggeli dia dok nak muntah. Bongok hahahahahaha dia pi amik lotion Johnson Baby boh bawah hidung.
Sekali lagi MakTok kata sorry...
I said I wouldn't mind trading my life/take a bullet for you. Anything for you, MakTok. Anything for my nyawa.
Tapi aku realized one thing, masa aku pegang kaki, dia tak respond. Aku garu-garu tapak kaki, senyap. Aku habaq kat Pakcik (adik Mamita), tapi dia kata nanti Isok doktor mai check.
29.5.2005
Pagi tu aku pi kat MakTok macam biasa. Aku perasan mata dia pandang atas. Lama. Tak berkelip. Aku panggil Mamita. Kami dok dua orang dalam bilik. Aku panggil ja 'MakTok, MakTok.'
She responded - 'Ya sayang MakTok..'
Her last words.
Around petang aku habaq Adik dalam lepaih Asaq nak keluaq pi beli kain. Tapi ada orang mai ziarah MakTok so kami dok dapoq siap ayaq/makan. Suddenly TokBa panggil kami dua pi bilik.
Aku... Deng kebas tangan aku nak type. Sama kebas dengan kepala aku la ni.
Aku dan tengok MakTok breathed her last. Aku takleh lupa. Sampai hari ni. Sampai la ni aku dok type ni aku ternampak lagi. She slowly turned pale. Aku kat pintu aku tunjuk ja kat MakTok aku tanya orang dalam bilik
"Pasaipa MakTok macam tu?"
Aku kena sepak dua kali lepas tu.
They decided to letak MakTok dalam bilik aku untuk orang mai ziarah. Aku taktau aku rasa apa. Aku still rasa dia ada, dalam bilik tengah tidoq. She didn't go anywhere.
Tiga bulan aku tak masuk bilik aku. Bukan aku takut. Aku taktau pasaipa.
10 years. The amount of pain tak pernah kurang. Aku takleh move on. Aku takleh accept the fact that she is no longer there, tunggu aku balik kat rumah. Dia bawak separuh aku pi. Separuh lagi kat aku dah mati. Kosong.
Tak sabaq nak balik SP. Nak duduk tepi kuboq sembang dengan MakTok macam selalu. I hope you're doing fine in Heaven. I wish I could hear your voice again. Just once. Allah... Rindunya.. I can't put into words how much I miss you.
Kali ni bukan baling bawang. Depa mai tenyeh bawang sebijik-sebijik kat mata aku.
Al - Fatihah..
Monday, 6 July 2015
Satu Hari.
Tidoq. Terjaga.
Tidoq lagi. Terjaga. Makan.
Tidoq lagi. Terjaga.
Pening.
Hidup aku ni selalu
kena serang dengan sarang labah-labah.
Paham?
Macam hampa dok
jalan dalam rumah ka kat mana-mana, tiba-tiba tangan/muka hampa kena
benang-benang labah-labah tu. Hat tu ka yang orang buat sutera tu? Hahahahahaha
bukan, tu ulat. Bongok sangat ni.
Aku dok jalan
dengan tenang, tiba-tiba ada sarang labah-labah besaq depan muka. Aku tak
nampak. Niat aku nak ikut jalan tu pasai mudah dan tak menyusahkan sapa-sapa.
Rupa-rupanya sarang labah-labah telah memerangkap aku. Jenuh kuntau aku nak
keluaq/buang benang-benang tu. Bukan labah-labah biasa. Ni set-set tarantula
hat takdak pasai-pasai pun boleh pi sengat hampa.
Semoga Allah tak
bagi aku tersangkut kat sarang labah-labah lagi. Penat. Penat aku pikiaq
strategi nak meloloskan diri sebab kena tak pasai-pasai kan. Bukan sekali dua.
Banyak kali sangat. Geram pulak aku.
Aku pulak labah-labah yang baik. Confident. Pasai kalau aku pasang benang-benang tu, aku pasang tinggi-tinggi. Dalam gua ka. Bagi takdak sapa kena.
Paham dak cerita
labah-labah ni?
Saturday, 4 July 2015
Lai Lai Lai.
Masak lemak daging salai.
Aku balik keja awai kemarin. Nak masak pasai aku first time nak try kan mesti nervous. Hahahaha macamkan nak masak bagi Tuanku rasa. Eh aku nak makan sorang pun tentu la aku gelabah bewak. Dah la satu hari berposa di bulan Ramadhan. Tiba-tiba masak tak sedap. Naya wei lapaq.
Aku kirim daging salai kat Nad. Mengaruk hari-hari nak. Hahahaha elok dia balik kampung dia habaq dia beli. Aku mintak 200gm.
'Kepala hotak kauuuuuuu 200gm ko ingat beli wagyu beef?'
Mangkuk. Dia beli aku setengah kilo. Nak jelum kepala sapa banyak-banyak?
Hahahahah. Balik keja elok lepas tol tu..
JEMMMMMMM
*insert kata nista di sini*
40 minit.
Aku sampai rumah 6.45pm.
Melambung-lambung aku masak hahahahaaah tu pun jangan, nak jugak ada lauk sampingan.
Settle masak 7.23pm. Amacam? *angkat-angkat kening* buleh masuk Masterchef? hahahaha *sua muka mintak penumbuk pulak kali ni*
Peh. Di mana ada kemahuan, di situ ada Google resipi mudah daging salai masak lemak cili api. Hahahahahahahhahaha
Pak Mat Tempe. Aku takkan sekali-kali tinggaikan karipuley behind. No freaking way. Aku mamak. Tapi aku suka makan tempe.
Friday, 3 July 2015
Ada Beza Antara.
Bodoh dan berdisiplin.
Hahahahahahaha.
Patented by the Patin United (tiga serangkai - aku, Nad & Pja).
Deep. Very deep.
Jangan jadi macam ni okeh?
Thursday, 2 July 2015
Why Mixer Why.
Dari kecik aku belajaq baking dengan MakTok. Yang paling aku ingat kami dua suka buat butter cake dengan orange cake. Yes we were very close. Very very close. Allah rindunya kat MakTok.. Al Fatihah..
Okay jangan terbawak dengan emosi sebab sepuluh tahun MakTok takdak, aku still takleh move on.
Maka di suatu petang yang damai aku decided untuk buat biskut. Aku boring. Aku kena berbuat sesuatu.
Aku usha Famous Amos biscuits punya resipi tapi manis sangat. So aku buat pala aku tukaq recipe, jadi oat cookies, tak berapa manis. Hahahaha sukahati aaaa.
Saya putar Halim!
Nasib baik elok dah kembang butter dengan gula, mixer aku senyap. Hahahaha ek dak uk dak. Sunyi sepi. Sesuciii sehening subuh sunyiiiii. Aku on off power pun tak jalan. Warrrrrrghhhhhhhhhhhhhhhhh macam mana aku nak bake lagi lepaih ni? Nak pukui pakai tangan? Buleh tu buleh la tapi takpa kot. Tapi nak bake. Tapi. Wargh!!
Walau bagaimanapun, yang telah dibuat jangan kita tinggalkan. Aku dapat la dalam lima tray hamboi aih macamkan nak meniaga hahahhaah. Buleh aku bawak balik SP nanti pasai TokBa suka. Rasa? Aih dah aku buat, takkan aku nak kata tak sedap? hahahahahaha.
Tapi.
*lambung duit lima kupang masuk tabung nak beli Kitchen Aid kaler merah*
You sexy model, you.
Wednesday, 1 July 2015
Why Do I Love The Kitchen.
Sebab aku boleh masak la. Takkan pasai aku buleh tidoq tepi tong gas kot.
Jadi weekend baru ni aku memang dah decide nak masak.
Tapi nak masak apa? Tu soalan yang susah.
Melangok punya melangok, lepaih Zohor aku cargas turun pi dapoq. Adjust apa yang patut. Dan mula berkuntau.
Kuntau tu aku prepare barang la dulu nak masak. Takdak la nanti pukui 6 baru terhegeh nak potong bawang besaq. Tak kira nak pedih mata lagi kena bertenang 15 minit.
Told u I could not get over this salted egg dish. Resipi sama tukaq haiwan laut ja. Kali ni aku pakai sotong. Goreng sotong tu dalam dua minit macam tu ja. Pasai kalau lagi lama aku suggest lepaih ni tak payah beli sotong, beli tiub beskal. Sebab liat dia sama ja. Manja betui.
Crispy Kailan. Hahahahaha aku bukan bangsa makan sayoq. But I am making exception to this one. Nasib baik aku kenai kailan lagu mana. Pasai aku dah nak terkonfius dengan sawi hahaha.
Resipi :
Kailan - racik macam daun pandan nak buat bungai rampai kenduri kawen, deep fry sampai kaler agak gelap / crunchy. Put aside.
Dalam pan, tuang sikit minyak, tumis garlic. Taboq garam sikit.
Tuang minyak tu atas kailan. Voila. Ketagih.
Lepaih tu rajin aku terlebih. Aku buat karipap hahahahahahahaha. Aku hantaq gambaq kat Mamita, dia tanya 'jadi lagu mana?' Macamkan dia taktau dia jugak punca aku melekat kat dapoq.
Presentation nak tebabom ja. Biaq pi la. Asai aku bahagia. Hahahahah aku tak pandai nak kelim ikan pari ka, jelujoq ka, sembat ka. Aku pakai garpu.
Lepaih dah goreng. Resipi dia aku main tibai ja. Hampa pi cari kat Internet - Resipi mudah karipap. Hahahaha Deng sedap pulak aku tengok. Aku tak suka inti kentang jadi aku buat inti sardin. Doh dok ada lagi lebih dalam peti ais buleh kot buat karipap inti salmon pulak hahahahahahaha.
Puas hati boleh masak.
Subscribe to:
Posts (Atom)









